Divriği
COĞRAFİ KONUMU
Divriği yukarı Fırat havzasının İçanadolu sınırı yakınında Sivas İlinin
Güneydoğusunda yer alır. Divriği İlçesi, Fırat Nehrinin kolu olan Çaltı çayı
vadisi yakınında kurulmuştur. İlçenin yüz ölçümü 2781.56 Km2’dir. İlçenin Merkez
Nüfusu 14.429, Köylerin nüfusu 8.884 olup, toplam nüfus 23.313 dür. Denizden
yüksekliği ortalama 1225 metredir. Doğusunda Erzincan İli, Batısında Kangal
İlçesi, Kuzeyinde İmranlı ve Zara İlçeleri, Güneyinde ise Malatya ile
çevrilidir. Divriği İlçesi çok dağlık bir bölgeyi içine almaktadır. Dağlar
arasında dik ve derin vadiler içerisinde Fırat’ın küçük kolları akmaktadır.
Arazi çıplak sarp ve vahşi görünüşlüdür.
İlçenin önemli dağları; Kuzeyde Çengellidağ ( 2650), Delidağ (2150), Efendi,
Göldağ ve Akdağ’dır. Güneyde Yama, Demirli, Geyikli, Güneydoğuda Sarıçiçek,Doğusunda
Igımbat, Batıda Dumluca yer almaktadır. İlçenin en önemli akar suyu Çaltı
Çayıdır.
İlçeye bağlı Mursal köyü hudutları dahilinde sulama amaçlı baraj yer almaktadır.
İlçede karasal iklim özellikleri görülür. Kışları çok karlı ve soğuk, yazları
sıcak ve kurak geçer. İlçenin bazı dağlarında meşe, ardıç ve çam türü seyrek
orman alanları mevcuttur
TARİHÇE
Sivas İlinin Büyük İlçelerinden biri olan Divriği eski bir tarihe sahiptir.
Hititler zamanından beri yerleşim alanı olarak bilinen Divriği’nin adı, eski
Yunan yazmalarında Apbrike olarak geçmektedir. Bizans devrinde Tepbrike olarak
yaygın bir hal almış ve Türklerce Divrik adıyla anılmıştır. Arap Coğrafyacıları
ise şehrin adını ilk kaynaklara uygun olarak Abrik şeklinde tespit etmişlerdir.
Malazgirt Meydan Muharebesinden sonra Divriği Türk Egemenliğine girdiği,
Divriği’nin Alpaslan’ın komutanı Mengücek Gazi’ye verildiği ve O’nun bağılı
olduğu Oğuz boylarından Kayı, Bayat, Karaevli ve Akevli boylarının yerleştiği
bilinmektedir. Mengücek Gazi’nin oğlu İshak’ın 1142 yılında ölümü üzerine ikiye
ayrılan Mengücek Beyliğinin Divriği kolunu Süleyman bey kurmuştur. Bu beylik
kültürel bir gelişme gösterirken bir yandan‘da Anadolu Selçuklu Sultanlığına
bağlı olarak Hıristiyanlara karşı sürmekte olan savaşlara katılmıştır. Bu
devirde Süleyman Şah’ın 1224 tarihinde yaptırdığı KALE ile oğlu Ahmetşah
 tarafından
1228 yılında yaptırılan ULUCAMİ ve ayrıca Ulucamiye bitişik olarak Ahmetşah’ın
karısı Turan Melek tarafından yaptırılan DARÜŞŞİFA büyük bir önem taşır.
Divriği’deki son Mengücek beyi Salih’e ait kitabe 1252 tarihini göstermektedir.
Anadolu’daki türk birliğinin dağılmış olduğunu bu devirde, Sivas Eratna
oğullarına bağlanmışken Divriği’nin Mısır-Memlük yönetiminde kaldığı görülür.
1398’ de Karyüllük Osman’ın Sivas Sultanı Kadı Burhanettin‘i Zara ile Divriği
arasında yenilgiye uğratıp öldürmesinden sonra yöreye egemen olan Osmanlı Beyi
Yıldırım Beyazıt, Divriği Kalesini Mısırlı Vali İbrahim Şuhri’nin Oğlundan
teslim almış, ancak 1401’de Timur’a karşı Memlük İmparatorluğu ile bir anlaşma
yaparken bu kaleyi yine onlara bırakmak zorunda kalmıştır. Divriği’nin Türk
Beyliğine kesin olarak
katılması, Yavuz Sultan Selim devrinde Mercidabık Zaferinin sonunda olmuştur.
Osmanlı İmparatorluğunca Sivas Beyler Beyine bağlı bir Sancak olarak
teşkilatlanan Divriği; Harput, Arapkir ve Zara yolu üzerinde önemli bir konaktı.
17.yüzyıldan başlayarak Anadolu’da güvenliğin bozulması üzerine Tunceli
dağlarına sığınan eşkiyaların baskısı altında kaldı. 200 yıl süren bu
güvensizlik devresinde şehir güvenilir sığınaklardan biriydi. Sivas İlinin
yeniden teşkilatlanması üzerine Divriği bir İlçe haline getirilmiştir.
KÜLTÜR VE TURİZM
İlçe başta Ulucami ve Darüşşifası, Kale Camii, olmak üzere kümbet, Han, Köprü ve
çok sayıda konak gibi bir çok tarihi eserlere sahiptir. Gerek yurt içinden ve
gerekse yurt dışından çok sayıda yerli ve yabancı turist gelerek buraları
ziyaret etmektedir. Bu tarihi eserlerin yurt içinde ve yurt dışında yeterli
derecede tanıtımı yapıldığında turizm açısından büyük canlılık yaşanacaktır.
|
Gurbet
Türküleri
